เรื่องกล้วย…กล้วย…
เมื่อไม่กี่วันมานี้ ครูเป้าสุดาเพื่อนของแม่อบเชยมาเล่าให้ฟังว่า เพื่อนครูรุ่นน้อง
ที่โรงเรียนนำนักเรียนเข้าสู่บทเรียนด้วยการถามว่า “นักเรียนคะ รู้จักกล้วยตาก
กันไหม? ” คงเดาไม่ได้ใช่ไหมคะ ว่าครูกำลังนำไปสู่การสอนวิชาอะไร ไม่ใช่เรื่อง
การถนอมอาหารหรอกค่ะ แต่ว่าเรื่อง “ประวัติสมเด็จพระเจ้าตากสิน” ค่ะ แม่อบเชย
เลยไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเด็กจึงรู้จักว่า “พันท้ายนรสิงห์” ในนามน้ำพริกเผา
มากกว่าวีรบุรุษ ขึ้นต้นมาก็บ่นแล้วค่ะ ว่าแต่ว่า “คุณผู้อ่านรู้จักกล้วยตากกันใช่ไหม
คะ”คงมีหลายคนบอกว่า แหมเรื่องกล้วยๆ แค่นี้ ใครจะไม่รู้จักเล่า
วันนี้เราจะมาว่ากันด้วยเรื่องกล้วย ๆ นั่นแหละค่ะ เชื่อไหมคะว่า กล้วยเป็น
ผลไม้ที่ซื้อขายระหว่างประเทศกันมากที่สุดในโลก ในละตินอเมริกาเคยได้ชื่อว่า
Banana Republics ค่ะเพราะว่าสินค้าหลักคือกล้วยค่ะ อินเดียเป็นประเทศ
ที่ปลูกกล้วยมากที่สุด มีกล้วยกินได้11 สายพันธุ์ แต่บ้านเรานั้น มีกล้วยกินได้ถึง 48
สายพันธุ์ค่ะ
ในสมัยที่ซีเรียลยังไม่กำเนิดขึ้นมานั้น นอกจากนมแม่แล้ว ทารกทาริกา
ทั้งหลายยังได้กินข้าวบดกล้วยกันเกือบทุกคนค่ะ เมื่อโตขึ้นมาก็จะได้รู้จักสารพัด
อาหารกล้วยทั้งคาวทั้งหวาน เช่น กล้วยดิบสามารถนำมาทำแกงเขียวหวาน แกงเผ็ด
มัสมั่น ต้มข่า ผัดกะเพรา ยำกล้วย ตำกล้วย น้ำพริก หรือเมี่ยงก็อร่อยทั้งนั้นค่ะ
กล้วยห่ามทอดเคล้าเกลือหรือเคลือบน้ำตาลเป็นกล้วยฉาบ หรือจะนึ่งกินกับมะพร้าว
ทึนทึกขูดเป็นเส้นโรยน้ำตาลทรายก็อร่อยไปอีกแบบ ส่วนกล้วยบวชชีและกล้วยเชื่อม
นั้นมีรายละเอียดในการทำแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับชนิดของกล้วย เช่น กล้วยน้ำว้า
ใช้น้ำตาลมะพร้าว กล้วยไข่กับกล้วยหักมุกใช้น้ำตาลอ้อยค่ะ นอกจากนี้ยังนิยมทอด
เป็นกล้วยแขกและข้าวเม่าทอดอีกด้วยนะคะ สองอย่างหลังนี้ หากินง่ายมากค่ะ
มีตลาดที่ไหน มีกล้วยแขกที่นั่นค่ะ แต่เท่าที่จำได้ก็คือว่า อาหารชนิดนี้ที่เมืองแขก
ไม่มีนะนายจ๋า…
ทีนี้หากกล้วยสุกมากๆ แล้ว นอกจากปอกเข้าปากเสียดื้อๆ เราจะเอาไปทำอะไร
อื่นได้บ้างไหม เคยเดินผ่านย่านบางลำพูแล้วเห็นคนแก่ๆ เผากล้วยที่งอมจนเหี่ยว
ดูแล้วไม่น่าจะกินได้ แต่ถ้าลองชิมดูก็จะรู้ว่าอร่อยไปอีกแบบค่ะ หรือไม่อย่างนั้นก็
“กล้วยตาก” ไงคะ พลังงานแสงอาทิตย์ที่มีอยู่มากมาย อย่าปล่อยไว้ให้สูญเปล่า
นำกล้วยไปตากไว้สักแดดสองแดด แล้วนำมาชุบน้ำผึ้งเสียหน่อย อร่อยเหาะและเป็น
ยาอายุวัฒนะขนานเอกเชียวล่ะค่ะ นอกจากนี้ยังมีข้าวต้มมัดไส้กล้วย มีขนมกล้วย
แม่เอ๊ยยย…ที่หาบขายกันตามถนนหนทางทั่วไปแล้วยังมีกล้วยกวนให้เด็กๆ เคี้ยวกัน
สนุกไปเลยด้วยนะคะ แต่หากสังขารเหมาะแก่การกินกล้วยงอมเผาแล้วก็ไม่ควรฝืน
ไปกินกล้วยกวนล่ะเจ้าคะ ปล่อยให้เป็นภาระของเด็ก ๆ เขาเถอะ เดี๋ยวจะเป็นข่าว
หน้าหนึ่งเสียเปล่าๆ ปลี้ๆ ค่ะ ต่อมาเมื่อเรารู้จักการทำขนมอบแบบฝรั่ง ก็มีการนำ
กล้วยมาเป็นส่วนผสมค่ะ เช่น พายกล้วย เค้กกล้วยหอม แพนเค้กกล้วย กล้วยหอม
กับเนยแข็ง ไอศกรีมกับกล้วยหอม Banana Split รวมทั้งกล้วยหอมทอด
ราดน้ำเชื่อมแบบเวียดนามด้วยนะคะ ส่วนโรตีกล้วยที่ดัดแปลงของแขกมานั้น
ขอแนะนำว่าให้ไปชิมที่เกาะพีพีนะคะ เพราะแม่ค้าจะเต้นระบำและทำโรตีใส่กล้วย
ไปได้ในเวลาเดียวกันอย่างเก๋ทีเดียวค่ะ
มาว่ากันด้วยเรื่องคุณค่าทางอาหารของกล้วยนะคะ ไม่ใช่เรื่องกล้วยๆ เสียแล้ว
ล่ะค่ะ เพราะว่ามีคุณค่าสูงมาก กล้วยน้ำว้าสุกหนึ่งลูกให้พลังงาน 100 แคลอรี มีวิตามินเอ วิตามินซีและยังมีโปรตีนชนิดเดียวกับที่มีในน้ำนมแม่ จึงเป็นอาหารเสริม
ที่ดีที่สุดของเด็กทารกร่วมกับฟักทองและใบตำลึงต้มสุกบดค่ะ นอกจากนี้ยังย่อยง่าย
ช่วยในการขับถ่าย เหมาะกับสาวๆ ที่กำลังรักษารูปร่างเพื่อความทันสมัยไปกับแฟชั่น
สายเดี่ยว โชว์สะดือเชียวล่ะคะ
ค่ำวันหนึ่งในงานอ่านกวี…บทกวีที่ชื่อ “กล้วยหาย” ของวัฒน์ วรรยางกูร
ได้ผ่านน้ำเสียงที่นุ่มนวลของนักอ่านสมัครเล่นคนหนึ่ง ทำให้หลายคนอึ้งไป เรื่องนั้น
เล่าว่า ผู้ชายคนหนึ่ง อาศัยอยู่ในซอยต้นกล้วย เป็นคนชอบกินกล้วยมาก เวลากลับมา
จากทำงานเขาจะกินกล้วยทุกวัน แต่แล้ววันหนึ่ง เขากลับมาถึงบ้าน กล้วยก็หายไป
มองไปเห็นลิงถือหวีกล้วยที่ไม่มีกล้วยแล้วก็เข้าใจว่าลิงขโมยกล้วยจนหมด เลยโมโห
เตะลิงไปหลายครั้ง แต่ท้ายที่สุดเขาก็บอกว่า “ ฉันรู้ความจริง ลิงเปล่ากินกล้วย
เพื่อนบ้านหลายคน เห็นคนลักกล้วย เป็นคนขุดดิน ไม่ชอบกินกล้วย ลูกเล็กของเขา
กินข้าวบดกล้วย เขาเป็นคนจน จนไม่มีกล้วย ลูกเล็กหิวนัก เขาจึงลักกล้วย ”
หากไปตลาดอีกครั้ง ก็อย่าลืมมองหากล้วยสักหวีนะคะ “หากไทยไม่ช่วยไทย
แล้วใครจะช่วยเรา!!!” แม่อบเชยไม่ได้กำลังหาเสียงหรอกค่ะ แต่ว่ากำลังหาแนวร่วม
ในการกินกล้วยค่ะ เพราะกินคนเดียวทีไร มีผู้ปรารถนาดีแต่ประสงค์ร้ายส่งอ้อย
ตามมาให้ทุกทีเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรจริงๆ…
ปล. คราวหน้าเราค่อยมาว่ากันด้วยตำนานของกล้วยนะคะ….ยังมีอีกยาวค่ะ
อย่าคิดว่าเรื่องกล้วย เป็นเพียงเรื่องกล้วยๆ เชียวนะคะ