ดาวใดไหนเล่า จะดับร้อนได้ดีเท่ามะเฟือง
มะเฟือง ผลไม้ที่มีรูปร่างยาวรีและเป็นเหลี่ยม เวลาหั่นออกมาแล้วจะมีแฉก
ที่งามเก๋ดุจประกายแห่งดวงดาวยามราตรีกาลฉะนั้น จนกระทั่งเรียกกันว่า Star
Fruit ดาวบนท้องฟ้าหาได้ดับร้อนไม่ แต่ดาวปรากฏบนโค้งฟ้าเมื่อใด ย่อม
หมายความว่าราตรีที่เย็นสบายกำลังจะมาเยือน ดาวแห่งผลไม้ในสวนหลังบ้านผลนี้
ก็เหมือนกันค่ะ ทันทีที่เห็นมะเฟือง ความชุ่มฉ่ำก็เดินทางมาเยือนเสียแล้ว
โดยเริ่มต้นที่กระพุ้งแก้มเพราะน้ำลายสอ นั่นเองค่ะ
มะเฟืองเป็นผลไม้ที่อาจจะไม่เคยคุ้นกันนักตามท้องตลาดเพราะว่าไม่ใช่พืช
เศรษฐกิจนะคะ แต่หากคนขายและกินผลไม้ได้รู้ว่ามะเฟืองมีสรรพคุณเป็นยอด
ทางโอสถในหน้าร้อนแล้วละก็ อาจจะมีการปลูกขายเป็นล่ำเป็นสันก็ได้นะคะ
นักโภชนาศาสตร์ได้วิเคราะห์คุณค่าทางอาหารของมะเฟืองแล้วพบว่าอุดม
ไปด้วย วิตามิน เอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 ไนอะซีน โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ไขมัน
เส้นใย แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็กและพลังงาน ปริมาณไม่น้อยเลยค่ะ ดังนั้นหากเรา
จะดูคุณค่าของมะเฟืองตามสารอาหารที่พบแล้วก็จะเห็นว่ามะเฟือนหนึ่งผลนั้น สามารถที่จะช่วยเสริมสร้างกระดุกและฟันของเราให้แข็งแรง ควบคุมการเต้น
ของหัวใจให้สม่ำเสมอ ควบคุมกล้ามเนื้อ ช่วยให้เลือดแข็งตัวง่าย กล่อมประสาท
ช่วยระงับความฟุ้งซ่านจึงช่วยให้นอนหลับง่ายขึ้นในผู้ที่มีปัญาเรื่องการนอน
ไม่หลับนะคะ
ด้วยรสชาติที่อมเปรี้ยวมากกว่าหวานของมะเฟืองทำให้คนนิยมรับประทาน
โดยการแปรรูปให้ไปอยู่ในอาหารประเภทต่างๆ มากกว่ารับประทานกันเฉยๆ นะคะ
เช่น นำไปใช้เป็นส่วนผสมในการผัดเปรี้ยวหวาน ยำปลาสลิด ฝานแกงส้ม
รับประทานกับข้าวคลุกกะปิแทนมะม่วง หรือรับประทานกับผัดไทแทนการบีบ
มะนาวนะคะ รวมทั้งอาหารตระกูลตำยอดฮิตก็ยังนำมะเฟืองมาทำส้มตำมะเฟือง
ด้วยเลยค่ะ
น้ำมะเฟืองคั้นนั้น ตำรายาโบราณกล่าวว่ามีสรรพคุณในการแก้ร้อนใน ดับ
กระหาย ลดความร้อนภายในร่างกายถอนพิษก็ได้ รวมทั้งการบรรเทาอาการนิ่ว
ในทางเดินปัสสาวะได้ด้วยนะคะ สารพัดประโยชน์เกินคาดเชียวล่ะค่ะ ปลูกมะเฟือง
ประดับบ้าน ได้ทั้งร่มเงาและไม้ประดับที่ลำต้นสีดำและกิ่งอ่อนสีแดงอมชมพู
ใบเขียวแก่และดอกเล็ก ๆสีขาวสลับชมพู สวยอย่าบอกใครเลยล่ะค่ะ และยิ่งเวลา
ออกผลมาแล้วละก็ สุขภาพดีกันถ้วนหน้าเลยนะคะ เว้นเสียแต่ว่าขี้เกียจจะรับประทาน
เท่านั้นเองค่ะ
แม่อบเชยเองก็มีประสบการณ์มิรู้ลืมกับมะเฟืองเหมือนกันค่ะ จนจากเหตุการณ์
ครั้งนั้นมา แม่อบเชยขนานนามมะเฟืองว่าดวงดาวแห่งสรวงสวรรค์เลยเชียวล่ะค่ะ
เรื่องมันก็มีอยู่ว่าแม่อบเชยเธอไม่เจียมสังขารค่ะ ไปตะกายปีน "ภูกระดึง" กับ
ชาวบ้านเขา พอไปถึงลานที่พักจุดแรกซึ่งภาษาท้องถิ่นเขาเรียกว่า "ซำแฮก" นั้น
หอบกันแฮ่กๆ สมชื่อเลยล่ะค่ะ แม่อบเชยรู้สึกเหมือนว่าจะตายลงเสียนาทีนั้นเลยค่ะ
เหนื่อยแทบขาดใจ เป็นอย่างไร สำเหนียกได้นาทีนั้นเลยค่ะ แต่นับว่าสวรรค์ยังมีตา
คงเกรงว่าหากแม่อบเชยตายไป แล้วขึ้นไปปั่นป่วนสวรรค์ ท่านคงรำคาญน่าดู
ท่านก็เลยบันดาลลงบันไดเลยค่ะ ให้มีสาวนางหนึ่งหาบมะเฟืองมาขาย แม่อบเชยจำ
ไม่ได้ว่าแทบเหมามาทั้งหาบหรือเปล่า เพราะจำได้เพียงว่าหลังมะเฟืองไปเรียงตัว
ในท้องแล้วนั้น แม่อบเชยเกือบฝันเพราะเผลอหลับไปค่ะ จนวันนี้ถึงเพิ่งจะมาเข้าใจว่า
เพราะมะเฟืองมีสารกล่อมประสาทอยู่สักหน่อยนั่นเอง ทำให้แม่อบเชยเกือบได้ไปเฝ้า
พระอินทร์แทนการไปเยี่ยมยอดภูกระดึงแน่ะค่ะ